DMC Cable TV : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 332 / 580

ประกาย - คติสนับสักกีอรรถากพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 122 กว่า "บิดาย่ำร่างไปแล้ว มารดาอนุญาตว่า "ท่านจงบวงสุกของดิฉัน" เกิด," เมื่อภิทกูลว่า "บิดาของเขาไปไหน?" เขากล่าวว่า "ท่านนะต้องการอะไรด้วยบิดา

ในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๑ ได้กล่าวถึงการบวชของภิกษุ ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องได้รับการอนุญาตจากบิดาและมารดาก่อนถึงจะสามารถบวชได้ในศาสนาพุทธ โดยมีหลักเกณฑ์ต่าง ๆ ที่ต้องพิจารณา และมีการเตรียมความพร้อ

ประโยค - คดีสนั่นปาสกีจอรรถาภพระวินัยมหาวรรณ์ ตอน ๑ หน้า 130 สะใจเสียได้ พึงให้ทำทัณฑกรรมแล้ว ให้แสดงโทษล่วงเกิน; เมื่อไม่ยอมสะนั้นแล พึงให้ฉันหายเสีย ดังนี้แล. ผู้ศึกษาพิธาราบในฐานว่า องค์ ๑๐ ตางแผ

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงบทบาทและการปฏิบัติของภิกขุและสามเณรตามพระวินัยมหาวรรณ์ รวมถึงการให้โทษและข้อบังคับในการทำทัณฑกรรม นอกจากนี้ยังระบุถึงลักษณะและประเภทต่าง ๆ ของการบันเทาะกทั้งห้าชนิดที่เกี่ยวข้องก

ประโยค - คติสมัยปางปัจจา อรรถากพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 140 ภิกษุเมื่อนับพรรษาโก่งด้วยลำดับของภิกษุราอาไป พึงปรับตามราคาแห่งตำทะ. เกยสง่าสกก จบ. [ตีความปกันกกาดา] กิพิ่งทราบวินิจฉัยในคำว่า ติดอายปฏ

เนื้อหาเกี่ยวกับการวินิจฉัยในคำว่า ติดอายปฏุกนฺโต ภิกขเว ของภิกษุและการเข้าสู่การเป็นเดียวรีในพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ ขยายความเกี่ยวกับอาบัติที่เกิดจากการเข้าสู่กลุ่มเดียวกัน และอธิบายหลักการทางพระวินัย

ประโยค - คติสมัยนกยาก อรรถาธิษฐานะพระวินัย มหาวรรณ์ ตอน ๑ - หน้าที่ 141 แม่ไปถึงสำนักพวกอาชีวะเหล่านั้นแล้วยกพวกเขาตกเตือน หรือแม่เห็นว่า "บรรพชาของขนวนนี้ เป็นทุกข์ยิ่งนัก" แล้วกลับ ด้วยตนเอง ยอมพัน

บทความนี้สำรวจหลัก teachings ในพระวินัยที่เกี่ยวข้องกับบรรพชาของพวกอาชีวะ เน้นการเรียนรู้และความเข้าใจในชีวิตนักบวช อธิบายถึงความหมายของการบวชและการทำความเข้าใจเกี่ยวกับทุกข์และความสุขในบรรพชา รวมถึงก

ประโยค - คติ.สมัยป่าสักกา อรรถาธิบาย มหาวรร ต่อม ๑ หน้า 153 นิดหน่อย, [๑๐๓] จะให้ผู้นั้นบวชสมควรอยู่ เพราะพระมาห- บูชาเท่านั้น มีพระกายตรงด้านข้างพระหาม, สัตว์ที่เหลือชื่อว่าว่าไม่ค่อย ยอมไม่มี. คนมี

บทความนี้นำเสนอความรู้เกี่ยวกับข้อกำหนดในการบวชในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงลักษณะของผู้ที่จะบวช รวมถึงรูปร่างและร่างกายที่เหมาะสมสำหรับการเข้าร่วมในพระธรรม มีการพูดถึงลักษณะของร่างกายที่ควรและไม่ควรตาม

ประโยชน์ - คติสมัยนป่าสักก์ อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้าที่ 156 มีหูเหมือนช้าง คือมาดตามพร้อมด้วยใบอูใหญ่อูบ้าง, มีหูเหมือนหนูหรือมีหูเหมือนค้างคาว คือมาดพร้อมด้วยใบอูเล็กบ้าง, คนมีแต่ช่องหู

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบต่าง ๆ ของหูในวรรณกรรมไทย เช่น หูเหมือนช้าง หูเหมือนหนู และความหมายของแต่ละแบบ รวมถึงการศึกษาเกี่ยวกับประเพณีและความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับการมีหูรูปแบบต่าง ๆ. คุณส

ประโยค - คติสงบสำกัดกิจกำรอรรถาธิบายเดิมว ตอน ๑ - หน้าที่ 168 วามาของผู้มีพระภาค " อันที่จริงพระอุบาสีเร่ร่อนใกล้ๆกล่าวว่า "ภิกษุไม่บอกด้วยวาจากับมนุษย์ไร ๆ (ผู้อยู่ใกล้) และ ไม่เแขบอกละหนำ" (ผู้อยู่

บทความนี้นำเสนอคำสอนจากพระผู้มีพระภาคเกี่ยวกับการปฏิบัติของภิกษุและการดำรงชีวิตตามพระธรรม เน้นความสำคัญของการสงบระงับกิเลสและการตระหนักถึงอานิสงส์จากการทำความดี การแสดงปฏิภาณที่ดี และความประพฤติของผู้

ประโยค - คติสมันต์ปาฐิ สภาพักกิรา อรรถาภพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 191 สองบกว่า เอก สมุนฺติวา ได้แก้ ถอดเสียด้วยกรรมวาจา ข้อความ ยโต ปฏิญญา สุขาติ มีความว่า ภิกษุนี้ใน หัตถาของภิกษุทั้งหลายพาข้ามภิก

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการและแนวทางการปฏิบัติของภิกษุในพระวินัย โดยเน้นความสำคัญของการทำอุโบสถและการถ่ายทอดคติผ่านกรรมวาจา รวมถึงการกำหนดนิมิตต่างๆ ที่ใช้ในพระพุทธศาสนาเพื่อช่วยให้ผู้ปฏิบัติได้เข้าใจแล

ประโยค - คดีสมบาปสำหรับภิกขิ์ อรรถาภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 195 อวิปวาทสมา ไม่พึงถอนเมื่อลิขสิทธิ์สมาเหมือนกัน แต่ต้องยืนอยู่ในสมา ถอมขนสมา ถามขนสมาเทียม ต้องยืนอยู่ในสมาออกจากนี้ ถอมสมาอ

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวทางและวิธีการในการจัดการสถานะสมาและอวิปวาทสมาในพระวินัย โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรู้จักและเข้าใจในทั้งสองประเภทสมา เพื่อให้ภิกษุสามารถตัดสินใจในการถอนหรือผูกได้อย่างถูกต้อง

ประโยค - คติสมุดปาสิกา ถกรถกาพระวินัยมหาวร ค ตอน ๑ หน้า ที่ ๑๙๘ โดยสภาพของตนเท่านั้น, จะทำสังกรามทั้งปวงในแม่น้ำนี้ ย่อมควร แก่ในทะเลและชาดสระ มีมเหมิอเหมือนกัน. ก็บรรจาคะทะเลและชาดสระนี้ ที่ชื่อ ชาด

เนื้อหาวิเคราะห์คำสอนเกี่ยวกับการทำสังกรามในแม่น้ำทะเลและชาดสระ โดยแสดงการติดตามคำสอนของพระที่มียุคสมัย เป็นการศึกษาเกี่ยวกับวิธีการทำกรรมที่ถูกต้องในน้ำ นอกจากนี้ ยังมีการอธิบายถึงเงื่อนไขต่างๆ ที่ทำ

ประโยค - ตลอดสิบปีกว่าที่ภักดำพระภิกษา- หวาวรรณ ตอน 2 - หน้าที่ 227 [๕๕๕] วัดสูปนิกยมินธร วรรณะ วิจฉนฉในเรื่องวัดสูปนิกยมินธร พึงทราบดังนี้ :- ว่าพ อุปโยคโต ได้แก่ ยังไม่ได้รับอนุญาต หรือว่ายัง มิได้ท

บทความนี้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับวัดสูปนิกยมินธร โดยเน้นเรื่องความสำคัญของการจัดพรรษาและวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในเดือนอาสาฬหบูชา ซึ่งนักเรียนสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับรายละเอียดของพิธีกรรมแล

ประโยค - ตลอดสนับสนุนทักษะ อรรถภาพพระนิย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 238 แล้วกลับมาตายใน ๑ วัน [๒๒๑] วิจัยฉันในบ่อว่า ทวีทิฏฐิ วิสตูวา นี้ พึงทราบ ดังนี้:- พึงทราบว่า ขาดพรรษาเพราะล่วงอุปาระไป ด้วยทอดอ

ในบทนี้กล่าวถึงการสนับสนุนทักษะในการรักษาพรรษาและการวิเคราะห์หลักธรรมที่เกี่ยวข้อง โดยเน้นว่าการขาดพรรษาเกิดจากการทอดอาลัย หากมีความอาลัยในการอยู่ที่เดิม จะไม่ถือว่าขาดพรรษา และย่อมสามารถกลับไปยังสถาน

ประโยค - คติคำสอนปาสำหรับ ธรรมะพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 241 "พึงปวารณามีพรหมจรรยาเท่ากัน" ดังนี้ ย่อมควรทุกวิธี. บทว่า อนุญาติ คือ เป็นผู้ฝืนอยู่มันเอง หากดูขึ้นไม่. บทว่า ตทนุสรา คือadดอกกะร

เนื้อหาในบทนี้เน้นการปวารณาและหลักธรรมเกี่ยวกับปราณในภาพรวม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรวมตัวและการตั้งคุณธรรมในกลุ่มรูปเมื่อปฏิบัติร่วมกัน การประชุมและการนำเอาหลักการของการปราณไปใช้จะช่วยให้เกิดค

ประโยค - ตัดสินปาปาสักกะ อรรถกถพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 257 ขอพระผู้มีพระภาคทรงทราบอยู่ซึ่งกาลแห่งประโยชน์ เพื่อทำความเข้าใจกูลไตรแก้เช่นชาวบ้านเหล่านั้น บทว่า วิหารปุปฉายา ได้แก่ ในรงมาที่วิ

บทความนี้เป็นการวิเคราะห์และอธิบายประโยคในอรรถกถพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ ซึ่งมีการนำเสนอความหมายที่หลากหลายของคำสำคัญที่ปรากฏในข้อความ การศึกษาความหมายเชิงลึกทำให้เข้าใจถึงการใช้ภาษาที่สะท้อนถึงแนวคิดแล

แน่ใจแล้วค่ะ นี่คือข้อความในภาพที่คุณส่งมา: ประโยค - ตลอดสนับสนัก้า ธรรมศาสตร์วนิ มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 265 [วำด้วยเชียงท่า] บทว่า ตินปากุ ถูกแก้ เขียงที่ทำด้วยผ้าขาวใดชนิดหนึ่ง บทว่า นิณฑปลากุ

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับความหมายของคำในภาษาไทย เช่น ตินปากุซึ่งหมายถึงเขียงที่ทำด้วยผ้าขาว, นิณฑปลากุซึ่งหมายถึงเขียงที่ทำด้วยใบเม็ง และ กมลาปากุซึ่งหมายถึงเขียงที่ทำด้วยขนิเย้ม. นอกจากนี้ยังม

ประโยค - ติดสนิทปาสก้ากกิ้กา อรรถภาพระวินิ แมนวรรคร ตอน ๒ - หน้าที่ 267 ปฏิกุ นั้น ได้แก้ เครื่องลาดขาวา ทำด้วยขนแกะ. ปฏิกุ นั้น ได้แก้ เครื่องลาดทำด้วยขนแกะ มีดอกไม้ แน่นอนกัน, เรียกว่า "พาหนะโยน ผ้

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการประดิษฐ์เครื่องลาดทำจากขนแกะซึ่งมีการตกแต่งด้วยลวดลายและวัสดุที่หลากหลาย เช่น ดอกไม้และทองคำ เครื่องลาดนี้ถูกใช้ในหลากหลายสถานการณ์และมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป โดยเน้นถึงความหล

ประโยค - ตัดสินปาสำหรับ อรรถคาถาพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 2 - หน้าที่ 270 บทว่า คู่คี ได้แก่ ผู้คุ้มครองแล้วด้วยความป้องกัน คือความระวัง. บทว่า ยติานุกรม ได้แก่ ทรงชนะอินทรีย์แล้ว. บทว่า นาคี ได้แก่ ผ

บทนี้ให้ความหมายของคำในบทพระวินัยมหาวรรค โดยวิเคราะห์ถึงความสำคัญของแต่ละคำ เช่น คำว่า คู่คี ที่หมายถึงผู้รับผิดชอบและคำว่า ยติานุกรม ที่หมายถึงการชนะต่ออินทรีย์ อธิบายเกี่ยวกับผู้ที่รับจากบาปและการผิ

ประโยค - ตลอดมัสนปวาทิกา อรรถกาถาวี มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 271 หญิงชั้นผูมีสีคล้ำแก้วมณี. สองบงว่า เสนาณ ปญญาเปรี มีความว่า พระอานันทผู้มี อายุ ได้ปุปฟนร้องถือสมผน. ก็แลรับรู้งแจ้งบอกแก่วพระโสณวะว่า

เนื้อหานี้อธิบายถึงความสำคัญของธรรมะและการสวดในพระสูตรที่มีความหมายลึกซึ้ง ผู้ที่มีคุณธรรมและสะอาดทั้งกายวาจาใจจะไม่มีโทษ แม้ในที่แคบ การศึกษาในพระพุทธศาสนาสร้างพื้นฐานให้เกิดความเข้าใจที่ถูกต้อง ผู้ศ

ประโยค - ตอนสนับสนำคำท่า อรรถภาษพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้า ที่ 272 หลายบวกอะ ย๋ ขุุสดี กาโล ว่าว่า เวลานี้แลพึ่งเป็นกล. บทว่า ปรีชาสุ# ได้แต่ สั่งมาแล้ว. ในคำนี้ว่า ย๋ ขุุสดี กาโล... ปรีชาสุ# มีคำอธ

บทความนี้เกี่ยวกับการวินิจฉัยและความเข้าใจในพระวินัยมหาวรก โดยเน้นถึงการสั่งการในด้านต่างๆ เช่น รองเท้าและหนังสัตว์ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน คำอธิบายเกี่ยวกับคำสั่งและวิญญรูปอาจารย์ในการสอนศาสนา นอกจากนี้

ประโยค- ติดดมหาปลาสำกั อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 283 บทว่า มามาโต มีความว่า วันนั้น ใคร ๆ ไม่ได้เพราะจะปลงสัตว์น้อยหนึ่งจากชีวิต มีสำหรับเชือดเนื้อเรียกว่า โปดกินะ. บทว่า คิมิยะ mating ต

บทวิเคราะห์ในอรรถกถาพระวินัยมหาวรรคตอนที่ ๒ เสนอการไตร่ตรองเกี่ยวกับการเลือกและความเหมาะสมของเนื้อสัตว์ในบริบททางศาสนา โดยเน้นถึงความสำคัญของการพิจารณาก่อนที่จะตัดสินใจเกี่ยวกับการบริโภคเนื้อสัตว์และค